دیدگاه

توافقنامه تجارت ترجیحی ايران وترکیه که از سال ١٣٩٣ اجرایی شد، به دلیل بهره‌برداری نامتوازن تركيه وعدم تطابق فهرست کالاهای مشمول باظرفیت‌های صادراتی ایران، کارایی خود را از دست داده است. بررسی‌ها نشان می دهد تركيه بیش از ايران از امتيازات اعطایى بهره برده ونزدیک به ۶٠ درصد امتیازات دریافتی ایران در تعرفه‌های غیر عملیاتی (فاقد صادرات) بوده است. این عدم توازن ناشى از کلی‌نگری ايران در تعرفه‌ها، فقدان پرداخت فنی به پیوست موافقتنامه‌های تجاری، فقدان محدودیت‌های وزنى واولويت دهى نادرست به كالاهاى واسط